De Kabinetten van De Vleeshal presenteerden eind 1999 werk van de jonge Zweedse kunstenaar Per Wizén en van Keiko Sato (Japan, woont en werkt in Nederland).
Foto('s): 1-4: Leo van Kampen, 5-6 Kees Brandenburg
Per Wizén
Van Per Wizén werden in De Kabinetten van De Vleeshal collages getoond waarin het werk van Caravaggio letterlijk en figuurlijk onder de loep genomen wordt. Wizéns grote, fotografisch gereproduceerde collages ogen als 17de eeuwse schilderijen. Het glanzende oppervlak van hun fotografische huid verraadt echter onmiddellijk hun moderne, mechanische karakter.
Wizén knipte reproducties van Caravaggio’s schilderijen in stukken om ze vervolgens met behulp van moderne reproduktietechnieken te bewerken. Wizén verkleinde of vergrootte de fragmenten, veranderde kleuren en oppervlakten en verwerkte ze tenslotte tot collages. Deze nieuwe werken versterken, verhullen of versluieren motieven in het werk van Caravaggio: gewelddadigheid, lust, schoonheid en verval. Het geweld (het leven van de martelaars; de kruisiging; de historieschildering) dat in Caravaggio’s schilderijen zo manifest is, krijgt in het werk van Per Wizén een pregnante betekenis – hier wordt de wereld van jonge jongens door oude mannen aan stukken gereten.
Keiko Sato
Het middelste kabinet was door Keiko Sato getransformeerd tot een vloerlandschap van in kleine stukjes geknipte papieren vlaggetjes (die normaal ijsjes en taartjes sieren), kinderklei, draadjes garen en allerhande andere materialen. Bezoekers dwaalden als moderne Gullivers door dit miniatuurlandschap, waarin de contouren van landen, kusten, steden en torens zich alom aftekenden.
Het landschap lag er aanvankelijk vredig bij. Gaandeweg echter, doemden verspreid liggende dode vliegen, langpootmuggen en vlinders op: boodschappers van dood en verderf, die door de voetstappen van bezoekers steeds weer in beweging werden gezet. Ze gaven een andere betekenis aan de in stukken geknipte vlaggetjes. Deze markeerden nu niet alleen de lijnen in het landschap maar waren tegelijk de stille getuigen van een imaginaire geschiedenis, bepaald door onophoudelijke, gewelddadige bewegingen van mensen – door oorlogen en veroveringen.
tentoonstellingen
tags: keiko sato,
per wizén
